:: Soul :: >>Tu... 的个人资料DeMoNiAc照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
9月25日 My Birthday!!! วันนี้วันเกิดครับ ไม่มีเรียนพอดี อยู่ที่ห้องซะเลย มีเรื่องให้ Surprise แต่เช้าเลย ก็พี่บอยอ่ะดิ เล่นมาหาถึงห้องเลย เปิดประตูมา ถึงกับกระโดดเข้าไปกอดเค้าเลย สุดยอด!!! อุตส่าห์ลางานไปหาเราเลย เปิดออกไป มีการบอกอีกว่า มีคนเอาอะไรมาวางที่หน้าห้องไม่รู้ ไอ้เราก็ตกใจ แต่ก็หยิบเข้ามาก่อน ไม่คิดว่าจะเป็นของเค้าหรอก เพราะบอกแล้ว ว่าห้ามซื้อของให้ พอให้พี่เค้านั่งพักแป๊บนึง ก็ไปซื้อของไปไหว้พระพิฆเนศวร์กัน แล้วก็เข้าไปทำธุระในมหาลัยแป๊บนึง เสร็จปุ๊บพาพี่เค้าขับไปวนดูบ้านประหยัดพลังงานตัวอย่าง ที่พาไปไม่ใช่เพราะมันประหยัดพลังงานหรอก แต่มันสวยดี ก็เลยพาไปดู เพราะเราเอง ก็อยากมีบ้านแบบนี้แล้วก็ได้อยู่กับพี่เค้าสักวัน
กลับมาห้อง ลองหยิบกล่องของขวัญดู ในใจก็สงสัยว่าของใครหว่า และแล้วก็ตาบอยนี่เองที่ซื้อให้ เปิดมาถึงกับตกใจเลย เป็นกระเป๋าที่เคยไปดูกันเมื่อนานมาแล้ว ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมาอยู่ในกล่องของขวัญกล่องนี้ ดีใจมากๆ ที่สำคัญ ที่สายของกระเป๋า มีปักไว้ด้วยว่า TuLbOy ตกใจเลย ที่สำคัญกระเป๋าใบนี้ ราคาไม่ใช่ถูกๆด้วยล่ะสิ ดีใจมากๆเลยครับ ผมจะใข้มันดีๆ แล้วก็จะเก็บมันไว้ดีๆเลยครับ
กลางวันไปหาข้าวกินกัน ไปกินข้าวหน้าเป็ด-หมูแดง ตรงพระปฐมเจดีย์ครับ อร่อยดี แล้วก็ไปเดินซื้อของที่โลตัส ตอนซื้อของก็โทรไปหาแม่ ขอบคุณเค้าที่ทำให้เราเกิดมา หลังจากที่ทะเลาะกันมาเยอะแล้ว ยังไงผมก็รักแม่นะครับ กลับมาเรื่องของเราต่อ หลังจากกลับจากโลตัส ก็นั่งวุ่นวายกันอยู่ในห้องนั่นแหละ จนกระทั่งเย็นๆก็ออกมาร้านเนท แวะเล่น Google Earth สวยดี เจอบ้านตัวเองด้วย อะไรจะขนาดน้าน
เล่นเนทเสร็จไปกินข้าวกันครับ ร้านสเต็กแถวหอ แล้วกลับมาเอาผ้าไปส่งซัก กลับมานั่งเล่นกันที่ห้อง นอนกอดกันสักพัก เพราะจะต้องไปส่งพี่เค้ากลับแล้ว ไม่อยากให้กลับเลย ถึงทุ่มนึง ก็รีบออกมาส่งพี่เค้าครับ กลัวรถหมด ตอนออกมา ฝนตกอีก ตากฝนครับท่าน ดีที่มันไม่หนัก นั่งรอกับพี่บอย จนคนเกือบเต็ม ก็ส่งพี่เค้าขึ้นรถตู้ไป แล้วก็มานั่งอัพ Spaces นี่แหละ
เป็นห่วงพี่บอยนะครับ รักพี่บอยเสมอ ไม่เคยมีวันเกิดปีไหนที่ผมตื่นเต้นเท่านี้ แล้วก็ไม่เคยมีใครทำอะไรให้ผมขนาดนี้เลย ตอนนี้ ถ้าพี่อยากได้อะไร อยากให้ผมทำอะไรให้ บอกผมเลยนะ ผมจะทำให้พี่ทุกอย่างเลย แต่ตอนนี้สิ่งที่ผมทำได้ ก็คือรักพี่คนเดียวให้มากๆแหละครับ แล้วผมก็จะรักพี่ตลอดไป สัญญาครับ!!! 9月19日 1 วันพิเศษ กับ 1 คนพิเศษ!!! วันนี้ตื่นแต่เช้าครับ มีนัดกับคนพิเศษ พี่เค้าจะเปลี่ยนงาน เลยไปสมัครที่ใหม่ แต่จะเรียกที่ใหม่ดีหรือเปล่าก็ไม่รู้ ก็เค้าเคยทำที่นี่มาแล้วนี่นา เอ๊ะ!!! ยังไง งงไปหมด -*- ไปหาพี่เค้าที่บ้านเลยครับวันนี้ เป็นครั้งแรกที่พี่เค้ายอมให้ไปที่บ้าน แล้วก็ได้เข้าไปรอที่บ้านเค้าด้วย ตื่นเต้นไปหมด ดีใจมากที่ได้ไป เข้าไปถึงบ้านตกใจเลย บ้านน่าอยู่มากๆ เย็นดี ชอบๆๆๆ ไว้จะไปอีกนะ ^^v
แต่งตัวเสร็จ ก็ไปที่ที่พี่เค้าจะสมัครงานครับ กรอกประวัติแป๊บเดียวเอง หุหุ เค้าพาไปกินอาหารจีนด้วยครับ ก่อนไปแวะซื้อเค้กไปกินด้วย อิอิ น่ากินมากๆ ไปกินอาหารจีนครับ เมนูแรก เป็ดย่าง ตามด้วยเต้าหู้อะไรไม่รู้ แล้วก็ตามด้วยแมงกระพรุน หุหุ ปิดท้ายด้วยข้าวผัด แล้วก็ข้าวหมูแดง อร่อยอะไรขนาดนี้เนี่ย ตามด้วยขนมเป๋าหล่อ อร่อยดี คล้ายๆซาลาเปา แต่ก็ไม่ใช่ อร่อยกว่าเยอะเลย สรุปยอด 704 บาท เอ้า!!! ป๋าบอยจ่ายไป อิอิ
กินข้าวเสร็จ นั่งรถไฟฟ้าไป MBK ไปซื้อเสื้อนักศึกษาใหม่ครับ ได้มา 2 ตัว พี่บอยต่อให้ หุหุ คนบ้าไรไม่รู้ ต่อเก่งมากๆ เลยได้ 2 ตัวถูกๆเลย ดีๆๆ สบายกระเป๋าหน่อย ซื้อเสื้อเสร็จนั่งรถกลับมา เซนทรัลปิ่นเกล้า เฮ้อ นึกแล้วเศร้า มาถึงเซนปิ่นทีไร เหมือนจะต้องแยกกันแล้วทุกทีเลย ขึ้นไปนั่งพักบน Food Court ก่อน แล้วก็ลงมากินข้าวเย็นที่ โออิชิ ราเมน กินกันไปคนละชาม แล้วในที่สุด ก็ถึงเวลาแยกกัน หุหุ ไม่อยากกลับเลย แต่ก็ต้องกลับ ตอนที่ อัพ Spaces นี่ก็เพิ่งมาถึงนครปฐมนะเนี่ย แต่ทนไม่ได้ อยากอัพ Spaces มากๆ พี่บอยโทรมาว่าถึงบ้านแล้ว แต่ก็ก่อนเข้าบ้าน ดันไปเหยียบงูเข้า ดีนะที่มันฉกไม่โดน ไอ้งูโง่!!! 5 5 5 แต่พี่บอยเองก็ไม่ได้ดูเลย ไม่รู้จะรีบเดินไปไหน ระวังหน่อยสิครับ พี่เป็นอะไรไป ผมไม่สบายใจแย่เลยนะครับ อย่าลืมว่ามีคนที่ห่วงพี่มากๆอยู่ รักพี่บอยมากๆเลยนะครับ 9月10日 Happy Weekend ไม่ได้อัพ Spaces ซะนานเลย เรื่องอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ ล่าสุดที่เพิ่งผ่านมาเอง ก็คือสุดสัปดาห์นี้ พี่บอยมาหาที่ห้องครับ
มาถึงเย็นวันเสาร์ หุหุ มาถึงก่อนที่นัดกันอีก สงสัยจะคิดถึงมาก ^^v ไอ้เราก็คิดถึงเค้าเหมือนกันแหละ ไม่แพ้กัน ไปรับที่วินรถตู้หน้ามหาลัยครับผม เหอะๆ หน้าใสมาก ตัดผมใหม่ แอบเด็กซะด้วย เข้ามาเก็บของที่ห้องก่อน ตอนเย็นไปนั่งกินหมูกระทะกันครับ อร่อยมากๆ อ่อลืมบอกไป พี่บอยซื้อขนมหวานตลาดพลูมากฝากด้วย อร่อยมากๆแต่ท่าจะหมดไปหลายตังค์ เหอะๆ ขอบคุณมากๆนะครับ สำหรับการดูแล แล้วก็เสื้อที่เอามาให้อ่ะ สวยมากๆ ชอบจังเลยครับ เดี๋ยวจะใส่บ่อยๆเลย มาที่หมูกระทะกันต่อ กินกันตั้งแต่ร้านเพิ่งเปิด อาหารเลยใหม่ๆ แล้วก็ยังเยอะอยู่ กินกันคุ้มเลย กลับห้องมาดู Academy ตุ้ย v12 ได้ไปตามคาด แต่ไม่คิดว่า มิ้นท์ v5 จะได้ที่ 4 แล้ว ต้าร์v1 ได้ที่ 2 ซะงั้น งงกันไปเลย แต่ช่างมาน ไม่เกี่ยวกับเราซะหน่อย ดึกแล้วออกไปขับรถเล่นกันรอบเมืองรอบนึง แล้วก็เข้าห้องมานอน มีความสุขจังคืนนี้ ได้นอนกอดคนที่เรารัก
ตื่นมาแต่เช้าเลย ดู เดกะเรนเจอร์ กับ ดราก้อนบอล Z ( เด็กมะล่ะ 5 5 5) การ์ตูนจบออกไปกินโจ๊กกัน แล้วก็หมูย่าง เข้าร้านเนทส่งงานแป๊บนึง กลับมาห้องก็เที่ยงกว่าแล้ว นั่งเล่นไปเล่นมา พี่บอยง่วง ก็เลยนอนด้วยกันทั่งคู่ ตื่นมารู้ว่าเราหันไปกอดเค้า กอดกันได้สักพักพี่บอยก็ร้องไห้ออกมา ตกใจเลย!!! พี่เค้าบอกว่าเหมือนไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไร ไอ้เราก็เข้าใจเนอะ ว่าอยู่ห่างกัน นานๆจะได้เจอกันซะที แต่เราเองก็ทำไม่ได้หรอก ถ้าจะให้ไม่ได้เจอพี่เค้านานๆอ่ะ ยังไงเราก็ต้องหาเวลาไปเจอเค้าให้ได้อยู่ดี และแล้วก็ต้องให้พี่เค้าไปแต่งตัว แล้วก็ไปส่งที่วินรถตู้ รู้สึกไม่ดีเลย ที่ไม่ได้นั่งไปส่งเค้าด้วย แย่จัง!!!
พี่บอยครับ ผมอยากบอกพี่บอยนะ ว่าผมรักพี่บอยมาก ทุกครั้งที่อยู่กับพี่ ผมมีความสุขมากๆ พี่คือส่วนหนึ่งของผม ผมคงขาดพี่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ยังไงสักวันเราต้องได้อยู่ด้วยกันแน่ๆครับ แล้วยังไงเราต้องได้เจอกันอีกครับ อย่าคิดมากนะ ผมต้องหาเวลาไปเจอพี่ให้ได้เลยครับ
8月7日 ส่วนหนึ่งของชีวิต จบไปอีก 1 สุดสัปดาห์ พิเศษมากๆครับ สุดสัปดาห์นี้ เริ่มที่วันเสาร์ไปกินของฟรี อิอิ แต่ก็ไปสาย รถติดมากมาย ไม่เอาไม่โทษ ถือว่าเราผิดเอง หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็ไปบริจาคโลงศพกันครับ ทำบุญร่วมกันแล้ว ชาติหน้าขอเกิดมาเจอกันอีกเถอะนะ สาธุ!!!! ไปต่อกันที่ MBK ครับ เสียตังค์อีกแล้วครับท่าน ไม่ใช่ผมนะ ตาอ้วนของผมอ่ะดิ ไปซื้อกางเกงทำงานมา 2 ตัว เอวใหญ่ขึ้นครับ อันนี้ขอเผาให้ฟัง 5 5 5 อ้วนขึ้น แบบนี้แหละ คนกำลัง in love กางเกง 2 ตัว หมดไป 950 สบายใจ ตามภาษาคนมีเงิน อิอิ แล้วเราก็ไปกินไอติมกันครับ อร่อยอีกแล้ว แต่ก็อ้วนอีกแล้ว - -*
ตกเย็น กลับมานครปฐม กว่าจะถึงก็มืดๆแล้วแหละ แต่ดีที่มีรถพอดี มาถึงนครปฐมปวดท้องซะงั้น เหมือนรู้ว่ามีคนมาดูแล อ้อนซะเลย ^^v แต่ดีนะ ที่ปวดแป๊บเดียว ไม่งั้นคงเซงแย่ อยู่ด้วยกัน แทนที่ร่างกายจะดีๆ มาป่วยก็แย่สิครับท่าน มีความสุขมากๆ คืนนี้ ได้นอนกอดคนที่เรารัก ไม่เคยรู้สึกเลยว่านอนเตียงเดียวกันแล้วอึดอัด กลับอบอุ่นมากๆ รู้สึกสบาย ดีครับนอนกอดกันหลับไปทั้งคืนเลย
ตื่นเช้ามา ดูการ์ตูน ทำนู่นทำนี่ กว่าจะได้ออกไปกินข้าวก็เที่ยงๆได้มั้ง กลับมา ด้วยความที่ง่วงมากๆ หลับไปอีกรอบ แต่การนอนครั้งนี้ ก็พิเศษมากๆกว่าทุกครั้ง แต่ขอเก็บไว้แค่ 2 คนแล้วกัน เป็นอะไรที่รู้สึกดีมากๆ มันเป็นภาษากายที่แสดงออกมาได้อย่างดีเลย เราทำมันออกมาเพราะความรัก ไม่ได้แกล้งทำมันออกมา
ตื่นมา 4 โมงเย็นได้แล้ว ต้องไปส่งพี่บอยแล้วสิ ไม่อยากส่งเลย ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก ไม่อยากให้กลับน่ะครับ คนที่เรารัก เราก็อยากที่จะอยู่ด้วยไปนานๆ แต่เอาน่า มันต้องทำหน้าที่ของใครของมันนี่นา ก็ต้องเข้าใจ แต่ต้องมีสักวันแหละ ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
ความรักครั้งนี้ เป็นอะไรที่สำคัญมาก มีอะไรหลายๆอย่างเกิดขึ้นในชีวิต แต่ครั้งนี้ มั่นใจในตัวเอง มั่นใจในอีกฝ่าย รู้สึก นึกถึงเค้าอยู่ตลอด มันเป็นอะไรที่พูดไม่ถูกเลย เรารักเค้ามาก มากจนไม่รู้จะพูด หรือแสดงออกมายังไงดี แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่ดีนะ ที่เราได้รักคนคนนึง แล้วคนคนนั้นเอง เค้าก็รักเรามากๆ บางทีความรัก มันก็คือดวง แล้วก็คือจังหวะของมันเอง การที่จะได้เจอคนดีๆ ที่เข้ากับเราได้ มันก็คือโชคของเรา แต่สิ่งที่เราทำได้ ก็คงเพียงแค่ รักษาสิ่งที่เรารักมากที่สุดสิ่งนี้เอาไว้ ในเมื่อความรักมันมีจังหวะของมัน เราก็ลองอยู่เฉยสิ เผื่อว่ามันจะวิ่งเข้ามาหาเราเองไง!!! 8月2日 แค่คนเดียว ก็เพียงพอแล้ว กว่าจะเข้า spaces ได้ แทบแย่ อะไรใหม่นักหนาเนี้ย งงไปหมด ลายตาไปหมด เอาหน้า ไหนๆก็ไหนๆแล้ว หาคลิปใหม่มาใส่ซะเลย
ขอพูดหน่อยเถอะ มีเรื่องคาใจมานานแล้ว เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ไม่สบายครับท่าน นอนซมเลย ดีนะ!!! ที่พี่บอยอยู่ด้วย ขอบคุณนะครับที่พี่คอยดูแลผม เช็ดตัว ปลุกขึ้นมาทานยา หิวก็ไม่บ่นสักคำ ผมเป็นห่วงพี่มากๆ ตอนที่นอนอยู่ ผมอยากลุกขึ้นมาพาพี่ไปกินข้าว อยากพาพี่ไปไหนต่อไหน เพราะกลัวว่าพี่จะเบื่อ เห็นพี่นั่งดูทีวีไปเรื่อย กลัวพี่จะเบื่อจริงๆ แต่ผมลุกไม่ไหว ผมทำอะไรไม่ได้เลย ลุกไม่ไหวจริงๆ
ตอนนี้ผมรู้ตัวเองดีว่าผมคิดยังไง แล้วก็รู้ด้วยว่าพี่รักผมมากแค่ไหน ผมจะไม่ทำให้พี่เสียใจครับ ผมจะดูแลพี่ให้ดีที่สุด มีอะไรขอให้บอกนะครับ ผมจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อพี่ ไม่ใช่เพราะต้องทำ หรือจำเป็น แต่มันคือสิ่งที่ผมอยากทำ อยากทำเพื่อคนคนนึงที่เรารัก มือที่เราจับกันไว้ตอนนี้ มันแน่นมาก แล้วผมก็จะจับมันให้แน่นตลอดไป จะไม่ยอมให้มือเราหลุดออกจากกันครับ ผมรักพี่มากๆครับ และผมจะรักพี่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆตลอดไป รักพี่บอยครับ!!!! 7月25日 ฉันคิดถึงเธอวันอังคารครับวันนี้ ว่าง ไม่มีเรียน แต่เบื่อแสนเบื่อ ตารางสอบอันแสนยาวนาน คิดถึงพี่บอยจัง เป็นห่วงด้วย พอดีมีเรื่องเกิดขึ้นระหว่างเรานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ใหญ่อะไร ความเข้าใจก็ทำให้เราผ่านมันไปด้วยดี
มีอยู่คืนนึง กำลังอ่านหนังสือเบื่อๆ ก็เลยไปค้น CD เพลงเก่าๆมาฟัง ก็ไปเจออยู่อัลบั้มหนึ่ง เป็นเพลงรวมฮิตที่เก่ามาก มีเพลงของนุ๊กด้วย ( สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ) ก็เลยลองเอามาเปิดฟัง พอถึง Track ที่ 9 เป็นเพลงประกอบละครเรื่องหวานใจ นานมากๆๆๆๆๆ พระเอกคือ ออย ธนา แล้วนางเอกก็ ธัญญ่า อ่ะ จำได้ว่าตอนเด็กๆมากๆ เคยดู เพลงประกอบชื่อเพลง " ฉันคิดถึงเธอ " ร้องโดย เอิร์น จิรวรรณอ่ะ ตอนนั้นเอิร์นยังไม่เข้าวงการเลย ชื่อใน credit ยังเป็น จิรวรรณ อยู่เลย ฟังแล้วก็เหงาๆ repeat ฟังตั้งหลายรอบ เข้ากับตัวเองอะไรขนาดนี้ อยากให้พี่บอยรู้จังว่าคิดถึงมากๆ เลยนะ เป็นห่วงมากๆ เอาเป็นว่า อยากให้ได้ฟังเพลงนี้จังเลย
ฉันคิดถึงเธอ อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
ฉันคิดถึงวัน ที่เราเคยได้ใกล้กัน
เธอจะคิดเหมือนฉันหรือเปล่า ที่วันนี้มันเหงาเหลือเกิน
ฉันคิดถึงเธอ อยากให้เธอได้สบตาฉัน
ให้รักในใจ โอบกอดเราไว้นานๆ
อาจเป็นเพราะว่าเราคล้ายกัน เธอกับฉันจึงมาพบกัน
เธอได้ยินบ้างไหม ( ได้ยินฉันไหม )
ว่ามีใครรักเธอ ( รักเธอเหลือเกิน )
คอยส่งคำว่ารัก ( และความคิดถึง )
ให้ลอยไปถึงเธอ ( ถึงเธอผู้เดียว )
บอกกับเธอทุกวัน ว่ามีใครที่รอเธออยู่
และอยากให้เรามาพบกันอีกครั้ง
เพราะรักของเธอ ทำให้ใจได้หลับตาฝัน
ฝันหวานทุกคืน ตื่นขึ้นมาก็ติ้นตัน
เพลง ฉันคิดถึงเธอ
จิรวรรณ เตชะหรูวิจิตร 7月12日 ทำไมมันถึงน่าเบื่อขนาดนี้??? เซงมากๆเลย ชีวิตนี้ทำไมถึงน่าเบื่อขนาดนี้ มีเรื่องให้คิดได้ทุกวัน ปัญหาที่แก้ไม่ตก เรื่องบางเรื่องพูดกับใครไม่ได้ ไม่ใช่ไม่อยากพูด แต่พูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น อยู่เงียบๆของเราไปคนเดียวดีกว่า
ปี3 แล้ว แต่เหมือนกับว่าเรียนมายังไม่มีความรู้อะไรเลย จะจบมั๊ยเนี่ย คือคำที่คิดอยู่ทุกวัน เรียนไปเรียนมา เพิ่งรู้ว่าตัวเองไม่เหมาะกับการเรียนเท่าไรเลย จบไปก็คงไม่ได้ทำงานด้านที่เรียนหรอก ( สงสัยเพราะไม่มีความรู้ คงหางานทางนี้ไม่ได้ ) แล้วถ้าจบไปล่ะ งานจะมีให้ทำป่าว ทำแล้วได้เงินเดือนนิดเดียวจะอยากทำเหรอ คุ้มหรือเปล่า จะอยู่รอดมะเนี่ย อยู่ไปแล้วชีวิตลำบากแบบที่เห็นคนอื่นลำบาก ก็ไม่อยากเป็นหรอกนะ เคยนั่งคิดหลายครั้งว่า อยู่ไปแล้วจะมีอะไรดีขึ้นเปล่า อยากที่จะหายๆไปจากโลกนี้ อยู่ไปก็ลำบาก ตายๆไปก็ไม่ต้องรับรู้อะไรแล้วนี่นา ไม่ต้องมาทนแก้ปัญหา ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น บังเอิญไม่ได้เกิดมานามสกุล ชินวัตร ซะด้วยสิ จะได้ไม่ต้องทำอะไร นั่งๆนอนๆ ก็มีกินมีใช้ไปตลอดชาติ ชีวิตนี้จะต้องลำบากไปอีกเท่าไรเนี่ย จะต้องมีปัญหาอีกมากเท่าไร เมื่อไรจะได้ใช้ชีวิตสบายๆ ได้ทำอะไรอย่างที่อยาก อยากทำอะไรก็ได้ เพราะสามารถพูดได้ว่ากรูหาเงินเองแล้ว กรูอยากทำเพราะมันคือความสุขของกรู เมื่อไรเนี่ย เมื่อไร
ปล. ไม่อยากให้พี่บอยอ่าน space นี้เลย ผมแค่อยากระบายเฉยๆกับเรื่องเซงๆที่เกิดขึ้น เรื่องที่ผมระบายนี้ เพราะผมเบื่อ แต่เรื่องความรู้สึกกับพี่บอย ผมยังยืนยันเหมือนเดิม ผมแยกออกระหว่างเรื่องของเรา กับเรื่องที่ผมเครียด ผมดีใจอยู่ตลอด ที่ผมมีพี่บอยในวันนี้ คนที่ผมพูดอะไรด้วยได้มากที่สุด คนที่รับฟังผมตลอดเวลา และคือคนที่ผมรักที่สุดด้วย อย่าคิดมากกับ space นี้นะครับ มันดีกว่าหรือเปล่า ที่ผมมีอะไรแล้วพูดให้พี่ฟัง คงดีกว่าผมเก็บไว้ไม่พูดอะไรใช่มั๊ย 7月5日 ณ วันนี้ เวลานี้!!! จะตี 1 แล้ว เปิดเทอมมาได้ไม่เท่าไร เดี๋ยวก็จะสอบแล้ว ปี 3 แล้วสินะ ความรู้ก็ไม่ค่อยจะมีเลย ทำไมรู้สึกว่า เรียนมา 2 ปี ไม่ค่อยได้อะไรเลยว้า - -* วันนี้ตั้งใจจะอัพ Blog อย่างเต็มที่ หลังจากที่เคลียร์งานของสัปดาห์นี้หมดแล้ว อยากพูดถึงคนบางคน เพราะ ณ ตอนนี้คนคนนี้ ได้กลายเป็นคนสำคัญของผม เป็น My VIP
เริ่มต้นจากการที่ผมเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าของผมมา ( หรือจะไม่เรียกแฟนดีหว่า ) ผมไปเจอพี่คนนี้ในเวป hi5.com แล้วเราก็ได้คุยกัน หลังจากวันแรกที่ได้คุยโทรศัพท์กัน ผมรู้สึกดีในหลายเรื่องๆ พี่คนนี้ไม่ใช่คนที่หวังแค่ sex จากเราแน่ๆ การคุยกันไม่เหมือนคนอื่นๆ ทั่วๆไป แต่ที่แน่ๆ ผมรู้ได้เลยว่า การที่จะได้คบกับพี่คนนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ๆ เพราะพี่เค้าไม่ชอบเด็ก!!! ซึงผมเอง ก็ห่างกับพี่เค้าตั้ง 12 ปีแน่ะ ถึงจะยืนยันยังไง ว่าผมไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆหรอก แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรนี่นา!!!!
หลังจากคุยกัน ครั้งแรกที่ได้เจอกัน ก็ไปดูหนังกัน หลังจากที่วันนั้นผ่านไป กลับมา เราเองก็ลุ้นเหมือนกันแหละ ว่ามันจะยังไงต่อหว่า ก็ OK ครับ ครั้งแรก ผ่านไป พร้อมกับความรู้สึกดีๆ ที่เพิ่มขึ้นมา
ครั้งต่อมา เราไปดูงานนิทรรศการของในหลวงกัน ทำให้รู้ว่าพี่เค้าเอง เป็นคนรักการถ่ายรูปมากๆ เราเองก็ดีใจเวลาที่เห็นเค้าถ่ายรูป แล้วมีความสุข เล่ามาเหมือนเป็นแฟนกันเลยเนอะ แต่ยังครับ ผมยังเตือนตัวเองอยู่ ว่าเรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน!!!
วันที่ 6 ครับ 6 มิถุนายน เราไปดูซ้อมเห่เรือกัน ร้อนมากๆๆๆๆ วันอะไรก็ไม่รู้ ร้อนจริงๆ แต่ด้วยความตั้งใจครับ เราก็พยายามหาดูที่เห่เรือ ที่ดีที่สุด ไปลงตัวที่วัดอรุณครับ แต่พอจะเริ่มซ้อมเท่านั้นแหละ ฝนตกลงมาเป็นเทน้ำเทท่าเลย เปียกครับท่าน เหอะๆ ดีนะที่มีร่มกลางไว้ เลยวิ่งเข้าไปหลบ รอดไปนี่ถ้ามีกระท่อม ก็คงไม่ใช่แค่หลบฝนธรรมดาแล้วมั้ง ^^
Trip ต่อมาอยุธยาครับ เราไปไหว้พระ ไปถ่ายรูปกัน วันนั้นผมขับรถไป ยอมรับว่าเกร็งมาก เพราะไม่ค่อยได้ขับรถออกต่างจังหวัดคนเดียวเท่าไหร่ นอกจากขับมามหาวิทยาลัย (ศิลปากร นครปฐมคับ) ถ้ารถเกิดอะไรขึ้นมา ต้องโดนแม่ว่าแน่ๆ เพราะไม่ได้บอกแม่ว่ามาอยุธยา เหอะๆ เครียดมากมาย แต่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมากกว่า 1 วันเต็มๆ ได้ทำอะไรในสิ่งที่อยากทำ สิ่งที่ถ้าเรา 2 คน ได้อยู่ด้วยกัน แล้วจะทำให้กัน พร้อมกับความรู้สึกดีๆที่เพิ่มขึ้นในทุกที
Trip ล่าสุดครับ พี่เค้ามาถ่ายรูปที่สนามจันทร์นี่แหละ ตอนนี้ในความรู้สึกเราทั้ง 2 คน ก็รู้แล้วว่าอีกคนคิดยังไง ถึงเราไม่ได้บอกกันว่า เป็นแฟนกันเถอะ อะไรประมาณนี้ แต่เราเอง ก็ต่างรู้กันเองว่าตอนนี้เราเป็นอะไรกันแล้ว
ตอนนี้หลายๆอย่างได้ผ่านเข้ามา การกระทำ การอยู่ด้วยกัน ทำให้เราได้รู้จักอีกฝ่ายมากขึ้น ถึงบางเวลาผมจะเข้มแข็งแต่ก็มีบางเวลาที่ร้องไห้เหมือนเด็ก ถึงบางเวลาพี่จะขี้อ้อน แต่พี่ก็แข็งแรงเสมอในเวลาที่ผมอ่อนแอ หลายๆสิ่งที่พี่ทำให้ผม กวาดห้องให้ เช็ดหัวเตียงให้ ซื้อของเข้าห้อง ดูแลอีกหลายๆเรื่อง พาไปกินนั่นกินนี่ บอกจริงๆว่าผมก็เกรงใจในหลายๆครั้งนะ แต่ผมรู้ว่าพี่รู้สึกดีที่ได้ทำให้ผม แต่พี่ต้องให้โอกาสผมทำให้พี่บ้างนะ ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี ว่าผมรักพี่มากแค่ไหน ไม่รู้จะพูดออกมายังไง มันพูดไม่ได้จริงๆ เพราะมันมากเกินจะบอกได้ครับ
ถึงเวลานี้แล้ว ผมคงได้แต่ตอบแทนพี่ด้วยการรักพี่ให้มากๆ ขอบคุณจริงๆ ที่ตอนนี้เรามีกันและกัน ขอบคุณที่พี่ให้โอกาสผมได้คบกับพี่ ผมเองอาจไม่ใช่คนดีเท่าไรนัก อาจทำให้พี่เสียใจในบางเรื่อง อย่างเช่นเรื่องเรียน ที่ชอบไปบ่นกับพี่บ่อยๆ แต่นั่นคือเพราะผมคิดถึงพี่ทุกครั้ง ผมรู้สึกว่าผมมีพี่ในทุกๆเรื่อง ไม่ว่ายังไง ผมก็รักพี่มากๆ มากอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใคร ผมรักพี่มากจริงๆครับ
ตอนนี้ทำให้ผมนึกถึงประโยคเก่าๆ ที่ผมชอบมากๆ อยู่ 2 คำ ผมไม่รู้ว่ามันจะดูหรู หรือว่าเว่อร์เกินไปหรือเปล่า แต่ผมคิดว่าถึงเวลานี้แล้ว ผมพร้อมที่จะใช้คำนี้แล้ว
" ใครบอกว่าผมขาดคุณไม่ได้ ไม่จริงหรอก!!! ผมแค่อยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีคุณ "
" ไม่มีใครรักเรา มากเท่ากับ ........... เรารักกัน" 6月13日 ครั้งหนึ่งในชีวิต!!!! วันที่ 11 ที่ผ่านมา เพิ่งไปเที่ยวอยุธยามาอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้ไปมานานแสนนาน แต่ครั้งนี้ มีอะไรหลายๆอย่าง ที่ไม่เหมือนเดิม อย่างแรกเลยคือขับรถไปเอง [ ขอโทษน้าครับแม่ ที่โกหกอ่ะ ขอโทษจริงๆ ] และที่สำคัญเลย คือไปกับคนที่พิเศษจริงๆ
ออกเดินทางจากหน้า Major ปิ่นเกล้า กรูมาสายอีก - -* ขับรถมาด้วยความเร่งรีบ จากนั้นก็ไปอยุธยากัน เริ่มที่ วัดใหญ่ชัยมงคล คราวที่แล้วก็มาวันนี้กับแม่แหละ ไม่มีไรมาก แต่ตำหนักพระนเรศวรน่ากลัวจัง ทำไมรู้สึกยังงั้นก็ไม่รู้
จากวัดใหญ่ ก็ไปกินข้าวกัน เหอะๆๆ อิ่มมากมาย อร่อยมากๆ แถมอิ่มจังตังค์อยู่ครบอีก ^^V
ออกเดินทางกันต่อ ไปที่วัดมเหยงค์ ชอบจังเลย โบสถ์กลางแจ้งที่ไม่มีหลังคา ดูแล้วขลังมั่กๆ ต่อกันที่วัดกุฎีดาว เข้าไม่ได้ครับท่าน ซวยไป
มาต่อกันที่ วัดหน้าพระเมรุ เป็นวัดที่ยังคงความสวยงามของสมัยก่อนได้ดี เพราะไม่ถูกทำลายไปตอนเสียกรุง ซึ่งเป็นเพียงวัดเดียวที่ยังเหลืออยู่ สวยจริงๆครับ ไว้ลองไปเที่ยวกันดูเองแล้วกัน
หลังจากวัดหน้าพระเมรุ ก็เดินทางอีกนิดเดียวไปวัดมงคลบพิตร สวยอีกแล้ว ก็มีอะไรเยอะดี รวมถึงของกินด้วยที่เยอะ ^^
ปิด Trip นี้กันที่ วัดไชยวัฒนาราม บรรยากาศดีมากๆครับ ไปนั่งริมน้ำ ด้วยความซวย เจอมดกัดอีก - -* แต่อากาศหน้านั่งดีจริงๆ แถมเจอคนญี่ปุ่นคนนึง น่ารักดี ^^ จนกระทั่ง 19.30น. เจ้าหน้าที่ก็มาไล่ ให้กลับได้แล้ว ก็นั่นแหละ ขับรถกลับนครปฐมกัน 2 คน ไปหาของกินที่นครปฐมเอา
1 วัน ที่อยู่ด้วยกัน กับความรู้สึกที่เพิ่มขึ้น มันเป็นอะไรที่รู้สึกดี ทำให้เราได้เจออะไรหลายๆอย่าง ทำอะไรหลายๆอย่าง ที่ไม่เคยได้ทำ รวมทั้ง เราก็ได้ทำในบางสิ่งที่คน 2 คน อยู่ด้วยกัน ได้ทำให้กัน ( ห้ามคิดลึกนะเว้ย ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น - -* ) ขอบคุณนะครับ ที่ทำให้สิ่งดีๆหลายๆอย่างเกิดขึ้น มันไม่ใช่เพราะผม หรือเพราะพี่ แต่มันเกิดจากสิ่งที่เรา 2 คน ต่างอยากทำ แล้วก็อยากทำให้กัน สิ่งที่ผ่านมา คือสิ่งที่ดี แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น มันก็ต้องดีกว่า และทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น จะมีความเสมอต้นเสมอปลายเสมอ
5月31日 11 ชั่วโมง กับสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น 1 วัน กับการไปดูนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติที่ เมืองทองธานีมา เมื่อคืนก็นอนดึกแสนจะดึก แต่ก็ต้องตื่นตั้งแต่ 6 โมง เพราะนัดคนสำคัญไว้ตอน 9 โมง เอาเป็นว่า ไปทันตามเวลานัดแล้วกัน แล้วก็เดินทางสู่เมืองทอง คนเยอะมากๆ มีแต่เด็กเต็มไปหมด นึกว่างานวันเด็กแห่งชาติ - -* ในพวกเด็กที่ไปกัน ก็มีพวก " เกรียน " เยอะแยะเต็มไปหมด ทำเอาเซงเลยแรกๆ
เริ่มดูงาน เข้าไปก็รู้สึกว่าสวยแล้ว แต่ยิ่งเดิน ยิ่งชอบ โดยเฉพาะ ม่านน้ำ การจำลองบรรยากาศป่า แล้วก็ Flow Chart ราชวงศ์ มีอะไรหลายๆอย่าง ที่หาดูได้ยาก แล้วก็ไม่รู้ว่า นอกจากงานนี้แล้วจะมีโอกาสได้ดูอีกหรือเปล่า ถ้าให้สาธยายทุกอย่าง คงไม่ไหว เพราะเยอะมากจริงๆ แต่ขอบอกว่าถ้าไม่ได้ไปดู จะเสียดายมาก แต่พอไปดู ก็มานั่งเสียดายอีก ว่าถ้าหมดงานนี้แล้ว ต้องรื้อของที่จัดออก เพื่อเคลียร์สถานที่ มันจะเอาไปไว้ไหน คือเสียดาย เพราะทุกอย่างดีไปหมด ทุกอย่างสวย แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของในหลวงได้ดีจริงๆ ยิ่งดูยิ่งคิดว่าสุดยอด เอาเป็นว่า ในชีวิตคงไม่ได้ดูอะไรดีๆแบบนี้ได้บ่อยนักหรอก ขอบคุณพี่จริงๆ ที่ชวนผมไป ถ้าพี่ไม่ชวนไป ไม่รู้ว่าผมจะได้ไปหรือเปล่า ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้ได้เห็นในสิ่งที่ไม่สมควรพลาด ขอบคุณนะครับ
อีกเรื่องหนึ่ง ก็คือ 11 ชั่วโมงที่ใช้ไป ได้ศึกษาอะไรกันเพิ่มหลายๆอย่าง ( ในความคิดผมนะ แล้วพี่อ่ะ ว่าไง?? ) เวลาที่หมดไป ได้ทั้งดูนิทรรศการ แล้วก็ดูกันเอง มีหลายๆอย่าง ที่ทำให้รู้สึกดี มีหลายๆอย่าง ที่ทำให้เข้ากันได้ ในหลายๆเรื่อง ผมชอบ Take care คน แต่พี่ก็เป็นคนขี้อ้อน ผมชอบเดินตาม พี่ก็ชอบเดินนำ หลายๆอย่างที่ได้ทำร่วมกัน ได้อยู่ด้วยกัน ได้รู้อะไรๆของกันและกัน 11 ชั่วโมง มันก็อาจจะน้อยไป ยังไงเราก็ยังต้องศึกษากันต่อไป ผมไม่สัญญากับพี่หรอก ว่าผมจะทำดีกับพี่ตลอดไป ยังไงมันก็แค่คำพูด แต่ผมจะต้องทำให้พี่เห็นให้ได้ แล้วผมก็จะรอจนกว่าพี่จะมั่นใจ และจนกว่าเราจะมั่นใจกันทั้ง 2 คน หลายๆอย่างที่ทำไปในวันนี้ ก็เพราะอยากที่จะทำให้ 11 ชั่วโมงในวันนี้ มันเป็นยิ่งกว่า 6 ชั่วโมงในคราวที่แล้ว มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ไม่รู้เลยว่า ถ้าอยู่ดีๆ หลายๆอย่างไม่เป็นอย่างที่อยากให้เป็น จะทำยังไงต่อดี ความรู้สึกมันอาจจะล่วงหน้าไปมากเกินไปแล้ว ยังไงก็ต้องรอต่อไปอ่ะนะ มันยังเป็นอนาคตอยู่นี่นา อย่าเพิ่งไปคิดมากดีกว่า แต่เอาเป็นว่า " ผมรู้สึกดีกับพี่มากๆ ครับ " 5月26日 32 - 20 = 12 เอ๊ะยังไง!!! ความรักที่ผ่านมา " เจ็บปวด แต่!!! ไม่ตลอดไป " ของแบบนี้ เจ็บได้ก็หายได้ อย่างที่เคยบอกไป การเริ่มต้นใหม่ มักจะพร้อมกว่าการกลับไปคืนดี สภาพร่างกายและจิตใจตอนนี้ สมบูรณ์แล้ว เกือบ 100% ถึงแม้ว่าจะอดหลับอดนอนไปบ้าง ก็เรื่องทำ Lab นี่แหละ แต่ไม่เป็นไร อีก 2 Lab เท่านั้น ถ้าทำวันนี้เสร็จ ก็อีกแค่ 1 เอง ก็จะสบายแล้ววววว
อยากไปดู X-Men III จัง ไม่รู้ว่าจะได้ไปดูกับคนที่อยากดูด้วยหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ คง 3 รอบแน่ๆ ถ้าได้ไป 1. กับคนที่อยากไป 2. ท่านแม่บังเกิดเกล้า และอีกรอบก็เพื่อนๆบังเกิดเกล้านี่แหละ แต่ช่างมัน 3 รอบก็ดู ชอบมานานแล้วนี่นา X- Men เป็นอะไรที่ชอบมากๆ แต่งงจังนี่ตั้งภาคที่ 3 แล้ว ทำไมไม่เอา Gambit ( Mutant ที่ใช้ไพ่เป็นอาวุธน่ะ ) มาสร้างบ้างเลยหว่า ลุ้นไม่ขึ้นเลย
มีใครที่อ่านหัวข้อ แล้วสงสัยบ้าง ไม่แปลกหรอก มันคือเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น บางทีคนที่รู้สึกดีต่อกัน ( หรือว่ารู้สึกดีข้างเดียวหว่า - -* ) มันก็สามารถรู้สึกดีกับคนที่อายุต่างกันได้ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะแก่กว่ากันไม่มากก็เถอะ แต่นี่สิ คราวนี้ ห่างกัน 12 ปีได้เลย ก็รอบนึงเลยนั่นแหละ เท่ากับความห่างของผมกับน้องชายเลย เรื่องอายุถามว่าเป็นปัญหามั๊ย มันก็ไม่แน่หรอก มันอาจมีปัญหาได้บ้าง แต่อาจไม่ใหญ่มากมายอะไร ถ้าเราพยายามมองอะไรให้มันกว้าง ดูสิ่งรอบๆตัวให้หลายๆด้าน ยังไงก็ตามถึงเราจะคิดว่าเราเองก็โตกว่าเด็ก 20 เท่าๆกันแล้ว แต่ให้ตายยังไงก็ตาม เราก็คงยังเป็นเด็กในสายตาของผู้ใหญ่อยู่ดีนั่นแหละ อันนี้ยอมรับแบบไม่ต้องเถียงเลย แค่ลองมองย้อนกลับไปสมัยตัวเอง ม.1 ก็ตลกแล้ว นึกถึงสิ่งต่างๆที่ทำลงไป พอมามองจากจุดนี้กลับไป เราทำไปได้ยังไงว้า ถ้าเป็นตอนนี้คงไม่ทำ หรือไม่ก็อยากทำในสิ่งที่ตอนนั้นไม่ได้ทำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นั่งขำไปนั่นแหละ เปลี่ยนไปมองเหตุการณ์ข้างหน้าที่จะเกิดดีกว่า ก็ยังทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เพราะเราก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ถ้ารู้ป่านนี้ก็คงไม่ต้องมาทุกข์กับหลายๆเรื่อง เพราะคงเตรียมตัวรับมือทันไปหมดแล้ว เอาเป็นว่า ก็ทำปัจจุบันให้ดีไปก่อนแล้วกัน มันคงเป็นสิ่งที่ทำได้แค่นี้แหละ
ช่วงนี้ถามว่ามีความสุขมั๊ย ก็ถือว่า OK. นะ รู้สึกดีกว่าช่วงที่ผ่าน ๆ มา ถึงแม้ยังมีปัญหาใหญ่ๆ ที่ยังแก้ไม่ได้อยู่ แต่มีใครบ้างไม่เคยเจอปัญหา ก็ค่อยๆแก้กันต่อไปแล้วกัน
เมื่อวานซืน เข้าไปเล่น Pangya มา ได้รู้จักเพื่อนใหม่ชื่อ เนย เรียนหอการค้า เป็นผู้หญิงนะ น่าสงสารจัง เพิ่งทะเลาะกับแฟนมา แล้วตอนที่เล่นด้วยกันอยู่ แฟนเค้าก็โทรมาพูดให้เสียน้ำใจอีก ไม่เข้าใจเลย พวกที่ตอนรักกันแล้วพูดดี พูดหวานทุกคำ แต่พอเลิกกันต้องโทรมาด่า มาพูดให้เสียความรู้สึก ทั้งๆที่รู้ว่าพูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แถมทำให้อีกคนแย่ไปอีกด้วย ไม่รู้จะพูดทำไม คนแบบนี้แปลกเนอะ เป็นโรคจิตหรือไง สาธุ!!!.....ขอให้ชีวิตนี้ อย่าเจอพวกแบบนี้เลย ยังไงถ้าเนยได้เข้ามาอ่าน Spaces ก็เป็นกำลังใจให้นะ ตุลย์กับพี่ทิมยังอยู่ มีอะไรก็คุยได้ ทุกคนเอาใจช่วยเนยนะ ใครที่เค้าไม่ดี ก็ไม่ต้องไปยุ่งกับเค้าหรอก เลิกก็คือเลิกไง !!!
วันนี้ก็ยังไม่ได้อัพ Spaces เรื่องเพื่อนเลย พลาดอีกแล้ว เอาเรื่องอื่นขึ้นมาก่อน เอาน่า ไว้ว่างๆจะมาอัพจริงๆแล้ว ไม่ลืมแน่ๆเรื่องนี้
ปล. ตอนที่อัพ Spaces ตอนนี้ก็นั่งหน้า 7-11 ในมหาลัยเช่นเดิม เวลาก็ 03.26 น. ยังไงก็อัพ Spaces แล้วนะ ตามที่น้องๆถามถึง ยังไงก็อย่าลืมมาอ่านนะน้องอ้อม น้องหนึ่ง ป๋าอัพแค่นี้ก่อนแล้วกัน ดีใจนะที่อ่านแล้วชอบ ยังไงว่างๆ ป๋าจะหาเรื่องมาอัพให้อ่านกันน้า ^^ 5月21日 วันที่ 4 หน้า Sevsn - Eleven วันที่ 4 แล้วสิเนี่ย ที่เข้ามานั่งหน้า seven ในมหาลัยอีกครั้ง ตอนนี้ ตี4 กับอีก 5 นาทีพอดีเลย นั่งมาตั้งแต่ตอนตี 1 เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมงอย่างรวดเร็ว เสียดายจัง wireless ในมหาลัย ทำไมออน msn ไม่ได้หว่า ไม่ได้คุยกับใครเลย T-T
นั่งอยู่คนเดียว แต่ว่ามี 90 MIX FM. อยู่เป็นเพื่อน เปิดเพลงเพราะดีนะคลื่นนี้อ่ะ ชอบตรงที่ไม่เปิดแต่เพลงช้า หลับดิเวลาแบบนี้ ดีที่เปิดเพลงทุกค่ายว ทุกแนว ทั้งเร็วทั้งช้า แล้วก็ทั้งไทย ทั้งต่างประเทษ ตอนอัพนี่ก็กำลัง dangerous กันใหญ่เลย ชอบว่ะ เพลงนี้ ทาทาแมร่ง เก่งดี ใครจะมองไงไม่รู้แหละ แต่โดยส่วนตัวผมชอบน่ะ มั่นดี ไม่ต้องไปกลัวแมร่งหรอก ระเบียบรัตน์อ่ะ เซง สักวันจะขอไปแบนมันเอง ยัยเนี่ยอ่ะ ^^ อิอิ dangerous จบ ต่อด้วย Love Love เลย เพลงของ Four+Mod มันก็ไม่ได้แย่นะ เพลงช้าก็ ok ใช้ได้เลย ตั้งแต่อัลบั้มแรกแล้ว ถ้าได้ลองฟังทั้งอัลบั้มนะ จะรู้เลยว่า Four+Mod มีอะไรที่ดีกว่าหน้าตา และไม่ได้ขายเฉพาะหน้าตาด้วย ถ้ามาลองคิดดู ถ้าไม่ใช่ Four+Mod ล่ะ ลองเป็นปานกับคาราบาว มา Love Love กัน 2 คน จะทำไงเนี่ย เหอะๆ นึกภาพไม่ออกเลย
ยังไม่ง่วงเลย แปลกนะ เมื่อคืนก็ไม่ค่อยได้นอน หรือว่าเราจะเริ่มทำใจได้แล้วหว่า ยังหรอกมั้ง ก็ยิงคิดถึงเค้าอยู่ตลอด แต่ถ้าไม่พยายามก็คงไม่มีอะไรดีขึ้น
ความรักครั้งนี้ ผมอาจจะประคับประคองมันไว้ได้ไม่ดีเท่าไร แต่ผมก็พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว ของแบบนี้ถ้าเราพยายามแล้ว แต่อีกคนเค้าก็ร่วมมือกับเรา มันจะไปรอดเหรอ!!! ไม่มีทางหรอกเนอะ ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปอย่างที่ต้องเป็น
อีกไม่กี่วัน ก็จะมีน้องรหัสคนใหม่กับเค้าแล้ว สาธุ......ขอให้น้องรหัสเราเป็นประมาณว่า .................... ( ไม่บอก Sensor ไว้ก่อน อยากได้ไงเติมกันเอง ) แก่แล้วเนอะ เป็นพี่ปี 3 แล้ว เฮ้อ!!!! ความรู้ยังเท่าเด็กม.6 อยู่เลย เรียนมหาลัยไป 2 ปี รู้สึกเหมือนไม่ค่อยได้อะไรเลย เอาวะ ปีนี้ต้องตั้งใจเรียนได้แล้ว ไม่ได้ไปไหนแล้วด้วย ลีดก็ไม่ต้องซ้อม ตั้งใจเรียนให้มากๆพอแล้ว เรื่องอื่นที่ไม่สบายใจ เปิดเทอมก็ต้องหยุดคิดได้แล้ว
ลืมเล่าไปเรื่องนึง วันนั้นเก็บกระเป๋าตังค์ได้ ในที่สุดก็คืนมันให้แก่เจ้าของได้ในที่สุด เจ้าของก็คือน้องที่กำลังจะเป็นน้องในภาคนี่แหละ บังเอิญจริงๆ ความจริงเราก็เป็นคนดีเหมือนกานนะเนี่ย 5 5 5 ไม่มีใครชม ชมตัวเองก็ได้วะ!!!! ผ่านมาแล้ว 6 Lab สำหรับการเรียน Lab Chemical Reactions เฮ้อ เหนื่อยน่าดู นักศึกษาท้อกันหมดแล้ว พวกอาจารย์ไม่เข้าใจบ้างเลยรึไง ให้ทำ Report อะไรเยอะแยะก็ไม่รู้ อาจารย์ครับ พวกผมเหนื่อย ได้ยินม้ายยยยยยยย พอได้แล้ว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ต้องทนอีก 4 Lab ทนก็ทนวะ แมร่ง ไม่อยากด่านะเนี่ย!!!
อยากลองเขียนเรื่องอะไรสักเรื่อง แต่งเรื่องเอาเองสักเรื่อง จะดีมั๊ยหว่า ถ้าแต่งออกมาแล้วมันหมาไม่แดก ทำไงล่ะเนี่ย กลัวแต่งๆไป แล้วไม่จบ คิดไม่ออกซะก่อนอ่าดิ ตี 4 ครึ่งแล้ว ฝนตกมาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย จาโรแมนติคไปแล้ว - -* หนุ่มเปลี่ยวกลัดมัน นั่งอยู่ใต้อาคารศูนย์คอม ในวันที่ฝนตกช่วงเช้ามืด พอมีพนักงาน 7-11 เดินผ่านมา ก็ฉุดแมร่งเลย 5 5 5 แย่ๆๆ คิดเลยเถิดไปไหนเนี่ย เริ่มเพ้อเจ้อแล้วไง คิดไปคิดมา ไปหา diary สักอัน นั่งอัพเล่นดีมั๊ยเนี่ย กลัวอัพแล้วไม่สม่ำเสมออีก ความสม่ำเสมอเนี่ย มันเป็นเรื่องยากสำหรับมนุษย์ทุกคนเลยเหรอ มันถึงได้หลังแล้วลืมหลังอย่ารวดเร็ว ^^ อารายเนี่ย ได้หน้าลืมหลังบ้างเหอะ หุหุ เริ่มสื่อกันไปใหญ่แล้ว พอๆๆ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน ในความคิดของตัวเองก็คิดว่าน่าจะพอดีขึ้นบ้างแล้ว ขอบคุณทุกๆคนที่ให้กำลังใจ เช่น
ไอ้ปูน ขอบคุณมากนะเว้ย
สำหรับหลายๆเรื่อง ที่ช่วยกันมา
ถึงตอนม.ปลาย มึงจะแอบมาเขียน friendship กู
ทั้งๆที่ไม่ค่อยจะรู้จักกันเลย
แต่ถ้าตอนนี้มี frienship กูจะให้มึงเขียนคนแรกเลย
"กูสัญญา" ชั้นรักแกมากๆ นะเว้ย
อีกาว เมิงอ่ะ ยุให้กรูด่าตลอดเลย
มีเชี้ยอะไรก็ให้ด่าๆๆๆๆ ตลอด
เห็นกรูเป็นอะไรเนี่ย หน้าสัด!!
แต่กูก็ชอบคำปรึกษาจากมึงนะ
น้องออม น้องใหม่แห่งคณะ รหัส 09
ขอบคุณที่เปงกำลังใจให้นะ
แล้วเจอกันเปิดเทอม
ไอ้ยุ้ย ถึงกูไม่ได้กลับไปเจอเพื่อนๆ
แต่กูก็คิดถึงทุกคนนะ
ยังไง เราก็คือ 6/3 รุ่น 60
แห่งสตรีสมุทรปราการด้วยกันนี่หว่า
" กูรักพวกมึงนะ 6/3 ทุกคน "
ขอโทษด้วย ที่กูไม่ได้ไปเลี้ยงรุ่น
กูขอโทษจริงๆ
อีแปะ ถึงรถมึงจะวิ่งได้ไม่เกิน 30km/hr
แต่มึงอ่ะเป็นที่ร้กของเพื่อนๆทุกคนเลยน้า
ขาดมึงไปสักคน พวกกรูคงเหงา
ขอให้ In Love ไปนานๆนะ
อีลาย ถึงมึงจะเที่ยวมากไปหน่อย
แรดมากไปอีกนิด ตอแหลอีกมากๆ
แต่เพื่อนๆทุกคนก็ห่วงมึงนะ
เค้าเตือนอะไรมึง มึงก็ฟังๆไว้บ้าง
เพราะพวกกูห่วงมึงหรอก ถึงเตือนมึงน่ะ
เข้าใจมั๊ย!!! อีโง่วววว
น้องอิฐ สุดที่รักของเฮีย
เฮียคิดถึงแกนะเว้ย
ลงมาก็มาเยี่ยมเฮียด้วย โตแล้วเป็นผู้ใหญ่ให้มากๆนะ ยังไง เฮียก็ยังเป็นเฮียของแก
แกมีไรก็บอกเฮียได้ตลอดนะ
จะร้องไห้หอบผ้าหอบผ่อนมาหอเฮีย
ก็มาได้ตลอดเวลาเลยนะ
หอกับบ้านเฮียยินดีต้อนรับแกเสมอ
ว่างๆโทรหาแม่เฮียด้วย เค้าคิดถึงแก
ไม่เคยมีน้องคนไหนน่ารักแล้วก็เป็นที่รักของเฮียเท่าแกเลย
ยังไง แกก็จะเป็นน้องของเฮียคนนี้ไปตลอด
แล้วก็ "แรด"ให้มันน้อยๆลงหน่อย
มันต่างจากตอนแรกมากไปแล้ว
ทำตัวแบบนี้ เด๋วแม่ก็ว่าหรอก
ขอบคุณทุกคนจริงๆ ที่อยู่ด้วยกันตลอดมา ถ้าใครมีอะไรเดือดร้อน เรียกกูได้นะ กูยินดีตอบแทนเพื่อนๆทุกคนเสมอเลย ไม่มีใครรักกูเท่าพวกมึงอีกแล้ว ไม่มีพวกมึง กูคงอยู่ไม่ได้ ยังไงก็ตาม ไม่ว่าอะไรจะหายไปจากชีวิตกรู ขอให้พวกมึงอยู่กับกรูตลอดไปก็พอแล้ว กรูรักพวกมึงจริงๆนะ กูรักพวกมึงจริงๆ
ปล. จากเหตุการณ์ในวันนี้ พรุ่งนี้จะมาอัพเรื่องเพื่อนๆให้ฟังดีกว่า แต่คงไม่ได้อัพดึกมาก เพราะวันจันทร์ต้องเรียนอ่ะนะ 5月20日 แกล้งรัก!!! เห็นว่าอัพ Blog ของวันใหม่แล้ว แต่ความจริงก็คือยังไม่นอนเลย นั่งอยู่หน้า sevenในมหาลัยอีกแล้ว ปิดเทอมนี่ดีจัง นั่งตรงไหนก็ไม่ค่อยมีคน นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตหว่า ไม่เข้าใจตัวเองเลย
2 วันนี้ไม่มีความสุขเอาซะเลย ชีวิตน่าเบื่อ แต่ก็มีคนเข้ามาปลอบเยอะแยะไปหมด แล้วทำอะไรได้หว่า ของแบบนี้หายง่ายๆ ก็ดีสิ
ขนาดเรื่องที่เกิดมันใหญ่ขนาดนี้แล้ว ผมก็ยังไม่ได้ความจริงจากเค้าเลย เอาง่ายๆ แค่ถามว่าอยู่ไหน เค้ายังต้องโกหกผมเลยว่าอยู่โรงเรียน ทั้งๆที่ผมก็รู้ว่าเค้าอยู่บ้าน วันเวลาที่ผ่านมา ไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้นเลยเหรอ ไม่สามารถพัฒนาความรู้สึกของคนๆนึง ให้รู้สึกดีกับอีกคนได้เลยหรือไง ตอนนี้ไม่ใช่ไม่เชื่อว่าเค้าไม่พูดความจริง แต่ผมไม่สามารถแยกระหว่างความจริงกับโกหกได้ เท่านั้นเอง ถ้าเอาเป็นวิทยาศาสตร์หน่อยก็พูดง่ายๆว่า อัตราระหว่างความจริงกับโกหก มันต่างกันมากๆ เทียบกันแทบไม่ได้ สามารถปัดเป็นศูนย์ได้เลย!!!
ไม่เคยมีใครที่ทำให้เสียใจได้ขนาดนี้ ปกติผมเองก็จะชอบผู้ใหญ่กว่าเสมอ เพราะรู้สึกว่าผู้ใหญ่คุยกันง่าย ไม่งอแง แต่ครั้งนี้ผมไปหลงรักเด็กได้ไงเนี่ย มันไม่ใช่สื่งที่เกิดกับผมบ่อยเลย แต่แล้วมันก็ทำให้ผมแย่ไปจริงๆ
อาจเป็นเพราะ ไม่เคยมีคนที่ผมรัก อยู่ใกล้ผมมั้ง มีแฟนแต่ละคน ก็อยู่ไกลกันทั้งนั้น แต่ก็รักกันดี จนมีเหตุต้องเลิกกันไป แต่ก็แยกกันโดยดีตลอด แต่ครั้งนี้สิ ใกล้ตัว แต่ไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้นเลย
ผมเกลียดการหนีหน้าเป็นที่สุด มีอะไรทำไมไม่เคลียร์กันให้เข้าใจไป ทุกวันที่ผมไม่สบายใจอยู่แบบนี้ อาจเป็นเพราะมันยังมีเรื่องหลายๆเรื่องค้างคาใจผมอยู่ แต่ผมไม่อาจทำให้มันหายไปได้เลย เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมให้โอกาสในการพูดคุยกับผมเลย หนีหน้าผมตลอด อย่างมากผมก็ทำได้แค่ขับรถไปดูบ้านเค้า แล้วก็ขับกลับมาฃ
ความจริงใจอาจเป็นสิ่งยาก ที่จะเกิดขึ้นกับใครบางคน แล้วการมอบความจริงใจนั้นไปให้กับคนอื่น มันคงยิ่งยากกว่า อยากรู้จัง ว่าเมื่อไรจะได้ความจริงใจจากคนอื่นบ้าง
วันนี้หลังจากที่ได้คุย msn กันไปพอสมควร ยอมรับว่าโดนทำลายความรู้สึกหลายๆอย่าง น้องเค้าเองอาจไม่รู้ว่าคำพูดเค้าบางคำ ทำให้คนที่ได้อ่านนั้น เจ็บแบบสุดๆ ผมจะไม่คิดหรอกนะ ว่าน้องเค้าตั้งใจพูดออกมา บอกแล้ว ว่ายังไง ผมก็จะเป็นคนที่รู้สึกดีกับเค้าตลอดไป
พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน เพื่อนที่มานั่งทำงานด้วย มันง่วงแล้วกลับก่อนดีกว่า ก่อนกลับ พอดีเป็น winamp ไปด้วย มีเพลงแกล้งรักขึ้นมาพอดี เข้ากับสถานการณ์ตอนนี้มากๆเลย เฮ้อ.........เซง!!!
ฉัน...เริ่มสงสัย
ว่าทำไมเธอจึงไกลห่าง
ฉันเริ่มอ้างว้าง
เมื่อเธอมีอีกคนเข้ามา
แล้วในวันนี้ ความรักก็เริ่มกระจ่าง
เพราะเวลานี้ เธอมีเขาอยู่เต็มหัวใจ
เจ็บ....ตรงที่เธอแกล้งทำเป็นรัก
แกล้งทำเหมือนมีเยื่อใย
สุดท้าย...ก็ทิ้งฉันไปมีคนใหม่
เจ็บ...ตรงที่เธอบอกรัก
แกล้งทำให้ไว้ใจ
สุดท้าย...คือฉันต้องเจ็บฝ่ายเดียว
เธอ...บอกได้ไหม
ว่าทำไมต้องมาแกล้งหลอก
แกล้งบอกกับฉัน
ว่าเธอนั้นไม่เคยสนใคร
เพราะ...ใจเธอนี้
มีแต่ฉันข้างในหัวใจ
แล้วบอกว่ารัก
บอกว่าเธอรักฉันมากมาย
เพลง : แกล้งรัก
ศิลปิน : Showroom
5月19日 การคืนดีกับการเริ่มใหม่!!! เมื่อคืนก่อนนอน ไปนั่งเล่นที่ seven eleven ในมหาลัยมากับเพื่อน ทำงานไปดู Brokeback Mountain ไป จากที่คิดว่าจะรอดูกับคนที่สำคัญมากๆ แต่ถ้ารอไปตอนนี้ ไม่รู้จะได้ดูอีกหรือเปล่า พอกลับหอมาจะนอนก็ดันไปคิดอยู่เรื่องหนึ่งว่า ระหว่างการขอคืนดี กับ การเริ่มต้นกับคนใหม่ อะไรมัน OK. กว่ากัน
การขอคืนดี!!! เคยฟังเพลง If you come back ของวง Blue หรือเปล่า เอาง่ายๆเลยว่า แปลเป็นไทยแล้ว ก็คือการขอให้คนที่เรารัก กลับมาคืนดีกับเรา โดยสัญญาเลยว่า จะไม่ไปยุ่งกับใคร แล้วจะไม่ทิ้ง ไม่ทำอะไรเลวๆอีก แต่ถ้าลองคิดกลับกันล่ะ ว่าถ้าแฟนเรามาขอคืนดี โดยที่เค้าพูดแบบนี้ เราจะเชื่อเค้าดีรึเปล่า? ถ้าจะคิดเป็น 2 ทางง่ายนะ ก็คือ
1. เค้าสัญญากับเราแล้ว ขอทุกอย่าง ยอมเราทุกอย่าง แบบนี้ก็น่าจะคืนดีเนอะ เพราะเค้าขอโอกาสแล้วนี่นา พูดซะหวาน ว่าจะไม่ทำร้ายเราอีกแล้ว คืนดีกับเค้าไปเถอะ
2. โหห มันมาพูดไรวะเนี่ย จะไม่ทิ้ง ไม่ทำร้าย ไม่ยุ่งกับใครแล้ว ในเมื่อครั้งที่แล้ว ยังทิ้งเราไปได้เลย แล้วครั้งนี้มันจะเชื่อได้เหรอ ไม่ไหวว่ะ คำว่ารักใครก็พูดได้ เลิกๆๆ จบๆกันไปดีกว่า
ถ้าเป็นคุณอ่ะ คุณจะคิดยังไง ของแบบนี้ก็พูดกันยากเนอะ
การเริ่มต้นใหม่!!! ใครๆก็ต้องเคยเริ่มต้นใหม่อยู่แล้ว ทำอะไรๆกับคนใหม่ เริ่มความรู้สึกใหม่ๆ ใช้ชีวิตใหม่ๆ กับคนสำคัญคนใหม่ มันคงไม่ต้องคิดอะไรมาก นอกจากประคับประคองความรักให้อยู่รอดต่อไป อยากรู้จังเลย ว่ามันไม่ง่ายกว่าการกลับไปคืนดีเหรอ ที่ต้องไปนั่งคิด นั่งระแวงว่า เมื่อไรเค้าจะทิ้งเราไปอีก หรือจะเกิดปัญหาขึ้นมาเมื่อไรอีก
แล้วถ้า การขอคืนดี!!! กับ การเริ่มต้นใหม่!!! มันเกิดขึ้นมาพร้อมกันล่ะ? จะเลือกอะไรดี ปัญหานี้เกิดขึ้นหลายๆรอบแล้ว เบื่อกับปัญหานี้มากๆ แต่ถ้าเป็นผมน่ะ ถ้าผมกำลังเริ่มต้นใหม่อยู่ แล้วมีคนมาขอคืนดี คุณนั่นแหละ ที่ต้องเป็นฝ่ายรอ ผมจะไม่ยอมให้คนที่กำลังเริ่มต้นใหม่ ต้องเลิกรากันไปอย่างรวดเร็ว ในเมื่อคุณทิ้งผมไปได้ ผมก็เริ่มใหม่กับคนใหม่ไปแล้ว คุณอยากกลับมาดีกับผม คุณก็ต้องรอให้ผมนั่นแหละ ไม่มีใคร แล้วจะเอายังไงก็ค่อยว่ากันอีกที แต่คุณมาขอเริ่มใหม่ ในขณะที่ไม่มีใคร โอกาสที่จะเริ่มใหม่นั้น มีอยู่สูงเลยแหละ!!!
ไม่มีใครหรอก ที่จะสลัดทิ้งคนที่เคยรัก เคยรู้สึกดีๆ ไปได้อย่างหมดใจ ถึงปากจะด่าว่า โกรธสักเท่าไร ลึกๆ ก็ไม่คิดที่จะลืมไปได้หรอก ที่โกรธ ที่ว่า ที่ไม่พอใจ ก็เพราะลึกๆแล้ว ยังคิดถึงอยู่ไง ถ้ามันไม่คิดถึง ก็คงไม่พูดถึงหรอก ของแบบนี้ทิ้งกันไม่ได้ง่ายๆหรอก หรือว่าคุณทำได้??
ปัญหาที่เกิดตอนนี้ ไม่รู้ว่าเกิดเพราะอะไร เพราะผมไม่รู้อะไรเลย ผมได้แต่เป็นเพียงผู้รับรู้เท่านั้น ว่าผมต้องเลิก แต่ผมไม่มีโอกาสได้ถามอะไรเลย ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ รู้แต่ว่าตอนนี้สถานะของตัวเอง ได้ถูกเปลี่ยนไปแล้ว โดยที่ผมเองไม่รู้ตัวเลย แล้วก็ไม่ทันตั้งตัวด้วย
คำว่าสัญญา ไม่เคยมีความหมาย เช้านี้ผมตื่นแต่เช้า ทั้งๆที่เมื่อคืนนอนตี 5 เพราะมีคนสัญญากับผมว่า จะโทรมาเคลียร์เรื่องที่เกิดขึ้น ผมกลัวว่า ถ้าไม่ได้รับโทรศัพท์ครั้งนี้ แล้วไม่รู้เมื่อไรที่จะได้คุยกันอีก แต่ความหวังของผมก็หายไป จนกระทั่ง 14.30น. ผมก็เริ่มรู้สึกตัวเองว่า " ไอ้โง่เอ๊ย มึงรีบตื่นมาทำไมเนี่ย ไม่มีโทรศัพท์ดังซักกะแอะเดียว " การรอคอยแบบนี้แหละ ที่เจ็บที่สุด ขนาดว่าสถานะระหว่างกันได้เปลี่ยนไปแล้ว ผมยังถูกโกหกเลย คิดดูสิ!!! ไม่ต้องบรรยายถึงความรู้สึกแล้ว เซง!!
ตอนนี้เพื่อนๆ ก็ได้กันบอกแต่ว่า อย่าคิดมากไปเลย ทำไงได้ล่ะ ไม่ได้อยากคิดหรอกนะ ไม่อยากให้เกิดปัญหา แต่ทุกอย่างมันค้างคาไปหมด มันคาใจ มันไม่รู้อะไรเลย หรือว่าเราเองที่เป็นคนผิด เราไปทำอะไรให้เค้าเสียใจหรือเปล่า มันไม่รู้อะไรเลย ผมทำอะไรผิดเนี่ย คุณไม่บอกผมเลย คุณบอกผมมาว่า " มันมีอะไรอีกหลายอย่าง แต่สรุปว่าคุณขอโทษผมแล้วกัน" แล้วไอ้หลายๆอย่างนั่น มันคืออะไร ผมไม่เข้าใจเลย สรุปเอาง่ายๆเลยว่าตอนนี้
เสียใจมาก ๆ 5月18日 เซงว่ะ กับคำว่า ขอโทษไม่ต้องสืบ
ไม่ต้องถาม
คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด
แล้วคนโง่ก็ต้องเป็นคนที่เจ็บใจที่สุด
ส่วนคนฉลาดก็ยังใช้ชีวิตปกติต่อไป
เพราะฉะนั้นต่อไปนี้
จะขอถือคติ
" ยอมเลว ไม่ยอม โง่"
ในเมื่อความดี ไม่ดีพอ
ความชั่วก็ต้องเข้ามาแทนที่
ทำดีไม่ได้ดีตอบแทน
ความจริงใจไม่มีในโลก
อยู่ไปก็ไร้ค่า
เป็นได้แค่เพื่อนยามเหงา
แล้วเวลาเราเหงา ใครล่ะอยู่เป็นเพื่อนเรา
ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด
ทำได้แค่ "งง"
ยังไงก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
อยู่คนเดียวมาตั้งนาน
เป็นยังไงล่ะ ดันกระแดะไปมีแฟนกับเค้า
เคยชอบคนอายุมาก ไปหลงชอบเด็กได้ยังไง
แล้วเป็นไง เจ็บพอมั๊ย
อะไรที่มันมาเร็ว มันก็ไปเร็ว
จะไปคิดให้มากทำไม
มึงไม่คู่ควรกับเค้าหรอก
ถ้ามึงดีจริง เค้าจะทิ้งมึงเหรอ
ความสำคัญ ไม่เคยมีในตัวกู
เคยมีค่าสำหรับใครหรือเปล่า
การโกหกก็แค่เรื่องง่ายๆ
ดูไม่ออกหรือไง ไอ้โง่
ขอโทษคนอื่นด้วย ที่ทำให้เดือดร้อน
ขอโทษปูน ขอโทษเอย ที่ต้องรบกวน
ทำเรื่องที่คนอื่นไม่เห็นค่า
กูแค่คิดมากไปเองแหละ
แต่ตอนนี้กูก็จะพยายามไม่คิดแล้ว
มึงบ้าป่าว รู้ว่าเค้าจะเรียนประจำ
แล้วเครียดนอนไม่หลับ
เค้าบอกแล้วไง ว่าไม่ได้ตายจากไปซะหน่อย
เค้าแค่หายไปกับคนอื่น
พอใจมั๊ยล่ะ
ถ้ามีสำคัญจริง เค้าคงไม่ไปไหน
โดยที่ไม่บอกมึง ให้มึงร้อนใจหรอก
สำคัญตัวผิดไปรึป่าว
เค้าเคยบอก"รัก"มึงรึไง
เพ้อเจ้อไปเองแล้วจะไปโทษใคร
อยู่กับตัวเองไปนั่นแหละ "ดีแล้ว"
"คุณอาจจำผมไม่ได้ แต่ผมลืมคุณไม่ได้"
"ความรักที่คุณไม่มีวันรู้ ถ้าคุณไม่เคย "ถูกลืม""
ปล. Blog วันนี้ เป็นการระบาย ความเครียดของเจ้าของ Spaces นี้ ขอโทษที่เหมือนมาพล่ามอะไรไร้สาระให้ฟัง แต่ที่ใช้สีแดง มันแทนความเจ็บเป็นอย่างมาก หน้าชาหน้าคอมอีกแล้ว!!!!
5月15日 คิดถึงก็คือคิดถึง เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาพยายามโทรสับหาแฟนตัวเอง ทำยังไงก็ติดต่อไม่ได้ เรื่องแต่เพียงว่าเค้ากำลังจะไปฮ่องกง แต่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้อยู่ไหน ขึ้นเครื่องหรือยัง เดือดร้อนเพื่อนสิครับ!!! บังคับให้มันช่วยโทรกันใหญ่ เพราะเราโทรไปแล้วเค้าตัดสายทิ้ง เราก็ถึงกับเครียดเลย แต่เพื่อนโทรไปก็บอกว่า ตัดสายนะ ไม่ว่าใครที่โทรไปก็ตัดสายหมด เราก็สบายใจขึ้นมาหน่อย นึกว่าเป็นแต่เรา >_< ในที่สุดก็ติดต่อได้ ตอนที่โทรเจอ น้องอยู่ที่ฮ่องกงแล้ว โล่งอกไปที เป็นห่วงอ่ะครับ แถมคิดถึงด้วย ตอนที่อัพ Spaces อยู่ตอนนี้ น้องก็ยังคงอยู่ฮ่องกงอยู่ กลับมาวันที่ 20/05 แน่ะ อีกตั้งหลายวัน ล่าสุดรู้แต่ว่า ฝนตก ลื่นล้มปากไปกระแทกกับลูกบิดมา น่าสงสารอ่ะ ดูจากน้ำหนักตัวคงจะล้มแรงน่าดู ^^ ดูแลตัวเองด้วยแล้วกัน
กว่าจะกลับมาก็เปิดเทอมแล้ว ยังไงก่อนที่จะไปเรียน คงได้เจอกันสักวันนึงนะ พูดตามตรงเลยว่าทำใจไม่ได้เรื่องที่จะไปเรียนประจำ ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้เจอ เป็นห่วงมากกว่าเดิมอีก คิดว่าแฟนคนนี้จะได้อยู่ใกล้ๆแล้วเชียวน้า ในที่สุดก็ต้องไกลกันอยู่ดี ชีวิตนี้จะไม่ได้มีแฟนอยู่ใกล้ๆกันบ้างเลยรึไงเนี่ย ถึงแม้ว่าน้องจะกลับบ้าน 2 อาทิตย์ทีก็เหอะ กลับมาก็คงต้องอยู่กับพ่อแม่ ไม่อยากไปแย่งเวลามาเลย คิดแล้วก็เครียด เครียดตั้งแต่รู้เรื่องนี้เลย แต่ก็เพื่ออนาคตของเค้าอ่ะแหละ ถ้าเค้าอยากอยู่ก็คงห้ามกันไม่ได้ เอาเป็นว่า ค่อยๆทำใจกันไปแล้วกัน ไม่ได้ตายจากกันไปซะหน่อยนี่เนอะ
คิดถึง คิดถึง แล้วก็คิดถึง อยากเจอเร็วๆจัง รอไปก่อนแล้วกัน แค่วันที่ 20 เองเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว พี่จะรอนะครับ!!!!
5月2日 จะมีบ้างไหม ?????แล้วเค้าจะเดินเข้ามา
ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ฉันได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้นไม่มีใคร เค้าจะเดินเข้ามา... ดันใจที่ท้อแท้ให้มีเรี่ยวเเรงขึ้นใหม่ ทำให้ชั้นได้รู้ว่าความสุขเกิดขึ้นได้จากในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี ฉันจะรอวันนั้น และแล้ว ในที่สุดก็มีคนเดินเข้ามา เรื่องเกิดจากว่า เมล์เก่า ก็อันนี้แหละ - -* เกิดเน่าขึ้นมา แอดใครก็ไม่ได้ ทำไรก็ไม่ได้ ลบแล้วลบอีก ก็ไม่ดีขึ้น เลยเอาก็เอาวะ เปลี่ยนเมล์ใหม่ดีกว่า เป็น demoniac_solwon@hotmail.com แอบบอกว่า Solwon ภาษาเกาหลีแปลว่า " พระจันทร์ " ดูดีมะ อิอิ ^^ มาเข้าเรื่องต่อ พอเปลี่ยนเมล์ ก็ไม่มีคนคุย ขี้เกียจ import contact เข้ามา เพราะเดี๋ยวมันจะเต็มอีก เลยไปโพสเอาไว้ และแล้วเค้าก็เดินเข้ามา อิอิ หลังจากนั้นก็ได้คุยกัน เห็นครั้งแรกก็รู้ตัวเองแล้ว ว่าชอบเค้า ใจง่ายไปป่าววะเนี่ย เอาหน้า ลองดูก่อน น้องเค้าจะคิดไงก็ไม่รู้ พอวันที่ 2 ก็คุยกัน หลังจากเล่นเนทเสร็จ ก็โทรคุยกันอีก 2 ชั่วโมง แล้วก็ตกลงว่าไปรับน้องเค้ามานั่งคุยกันใน ม. ตอนตี 4 - -* ไม่ต้องตกใจ ตี 4 เจงๆ พอตี 5 ก็ไปส่งเค้าที่บ้าน กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้พูด อิอิ ไม่กล้านี่หว่า พอวันต่อมา ก็เลยถามน้องว่า รู้ป่าวว่าจะพูดอะไร น้องเค้าก็บอกว่ารู้ ^^ แอบดีใจนะเนี่ย และแล้วคำตอบที่ได้มา ก็คือ OK. ครับ accept ไม่รู้จะพูดยังไงดี แต่ก็จะทำให้ดีที่สุดแล้วกัน ไม่เคยคบกับใครที่อายุห่างขนาดนี้ซะด้วยสิ จะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์มะเนี่ย ไม่โดนหรอก ( มั้ง ) พรุ่งนี้มีสอบด้วย ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย แถตามเดิม ไม่ต้องกลัว อิอิ แต่อยากบอกว่า 2 วันนี้ มีความสุขมากๆเลย อยากให้เป็นแบบนี้ไปนานๆจัง สาธุ........^^" 3月28日 ปิดเทอมและ ทำไรดี!!! กลับมาแล้วคับ หลังจากที่ไม่ได้อัพ Blog นานเหลือเกิน ตั้งใจจะอัพหลายวันแล้ว แต่เนื่องด้วยความเบื่อ ที่ตอนนี้มีอย่างล้นเหลือ มันทำให้ไม่ได้อัพไง ทั้งเบื่อ ทั้งเซง มีแต่เรื่องไม่สบายใจ
ตอนนี้ก็ปิดมือถือมาหลายวันแล้ว ใครที่โทรมาแล้วติดต่อไม่ได้ก็ขอโทษด้วยจากใจจริง มันไม่อยากคุยกับใครน่ะ ปิดมือถือก็ไม่ใช่จะสบายใจ ก็กังวลอยู่ดี แต่เปิดก็ต้องเจอเรื่องไม่สบายใจอีก เฮ้อ!!! ก็ปิดๆมันไปนั่นแหละ ดีแล้ว ตอนที่อัพ Blog ตอนนี้ยังอยู่ที่นครปฐมอยู่ กลับบ้านไปได้ 5 - 6 วัน ก็กลับมาที่มหาลัยอีกแล้ว มาสอบ Oral (อย่าคิดลึก ^0^) วิชา Polymer Characterization ได้ A ซะงั้น 5 5 5 ไม่ค่อยจาได้อ่านเลย ดีนะ ที่ถูไถไปได้ เอาน่า ผ่านมาแล้ว สอบใหม่อีกทีจะได้ A มะเนี่ย อิอิ ว่าจะกลับบ้านไปเลือกตั้ง ไม่รู้จะกลับไปวันไหนดี คงกลับไปเลือกตั้งแล้วก็กลับมาอยู่หอคนเดียวนี่แหละ สบายใจดี (แน่นะ!!!) สบายไปก่อน อยากกลับไปช่วย Try Out ของทีมจัง แต่ยังไม่มีเวลาเลย คงไม่โกรธกันนะคับ!!!
ช่วงนี้ว่าง ก็ทำตัวให้ว่างไปก่อน ถึงจะลง Summer ไป มันก็ยังว่างอยู่ดี ทำไมมันว่างขนาดนี้วะเนี่ย นานๆจะหาเวลาว่างแบบนี้ได้ซะที ก็ดีแล้ว เพราะเดือนพฤษภา ก็ไม่ว่างเลยทั้งเดือน จนกระทั่ง เปิดเทอม ตอนนี้รีบๆว่างไปก่อน
วันนี้มาเพี้ยนแค่นี้ไปก่อนแล้วกาน เด๋วจารำคาญกันหมด ยังไงปิดเทอมแล้ว ก็ขอให้มีความสุขกันทุกคนเน้อ ^^ 2月22日 โชค ดวง ลาภ!!!! เคยได้ยินกันรึป่าว " ของฟรี ไม่มีในโลก " นั่นแหละ มันก็คงไม่มีจริงๆ แต่ของแบบนี้ ก็อาจได้มาจาก ดวง เพราะมันคือโชคของคุณ แล้วก็ดูว่า ลาภที่คุณจะได้นั้น มันใหญ่แค่ไหนเชียว???
เมื่อวานนี้ใน Pangya มีกิจกรรม เปิดป้าย ลุ้นรับของ 5 5 5 ให้ทายว่าหน้าอย่างเราเนี่ยนะ จะเปิดได้ แล้วมันก็ไม่ได้จริงๆ เฮ้อ!!! เมื่อไรน้า เราจะมีโชคกับการเสี่ยงดวงแบบนี้บ้าง อยากได้มั่งจังเลย เห็นคนอื่นเค้าใช้กันแล้ว อย่างเดินเข้าไปกระชากมาใช้เอง ^^ เอาน่า สักวันมันก็ต้องมีโอกาสมาถึงเราบ้างแหละ ถ้าไม่ตายซะก่อน ^^ วันนี้ Pangya กำลัง up date เป็น Pangya Season II หวังว่า เพื่อนๆคงจะสนุกกันอย่างเต็มที่นะ ก็มีของใหม่มาเยอะแยะนี่นา มีใครบ้างล่ะ ไม่ชอบของใหม่ๆ ใครก็ชอบทั้งนั้นแหละ แต่ยังไงก็อย่าลืมเรื่องมารยาทในการเล่นบ้างแล้วกัน อย่าลืมนะ ว่ามันแค่เกม คุณไม่ชนะในเกม ไม่ใช่ว่า ชีวิตจริงคุณจะแพ้ด้วยนี่นา อย่าลืมว่า " เล่นเกมเพื่อคลายเครียดนะครับ "
ปล. มีเรื่องมาแอบเล่านิดนึง เมื่อตอนม.6 เคยเขียน ไดอารี่ออนไลน์ครั้งหนึ่ง ที่web ของ diaryclub.com แล้วก็ได้ให้รุ่นน้องคนนึงอ่าน เพิ่งมารู้เมื่อไม่กี่วันนี้เอง เพราะมีเพื่อน( ความจริงก็เป็นมากกว่าเพื่อนอ่ะแหละ สรุปว่า คือแฟนเก่าน่ะแหละครับ!!! ) เล่าให้ฟังว่า น้องคนนั้น ได้ Print ไดอารี่ทุกหน้า และ ทุกวันที่ได้เขียน เอาไปให้เพื่อนๆได้อ่านกัน เพราะน้องเค้าชอบไดอารี่ที่ได้เขียนมาก แล้วก็ไปถามกับแฟนเก่าเราว่า " พี่ๆ รู้มั๊ยว่าแฟนพี่ตุลย์คือใคร เค้าดูรักกันดีเนอะ " เหอะๆ เจอคำถามนี้เข้าไปทำไงล่ะเนี่ย เป็นเราเราก็อึ้ง แฟนเราก็เลยบอกไปว่า คือเค้านั่นแหละ น้องคนนั้นตกใจมาก ในที่สุดก็คือคนใกล้ตัวนี่เอง อิอิ ที่เล่าให้ฟังเนี่ย ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แค่ดีใจ ที่มีคนชอบไดอารี่ที่เขียน ถึงขนาด print เก็บไว้เลยเนี่ย แล้วจะมีใคร ชอบ My Space ของเราบ้างมะเนี่ย ยังไง ชอบไม่ชอบก็ comment กานหน่อยน้า ^^
1月31日 นำน้องท่องวัง Part III และแล้วก็มีถึง Part III ของ นำน้องท่องวัง คราวนี้ ถึงตาของวันที่ 3 บ้าง น้องๆต้องลุยกันที่ ม.ศิลปากร สนามจันทร์นี่แหละ
เช้ามาตื่นไปไหว้ องค์พ่อพระพิฆเนศ และ ร.6 วันนี้ตั้งใจตื่นแต่เช้าเลย เพราะจะเอาของไปถวายองค์พ่อด้วย และแล้วก็เป็นไปตามหวัง ได้ถวายของ ซึ่งอยู่มา 2 ปี เพิ่งเคยเอาของไปถวายท่านนี่แหละ แย่จิงเลยเรา!! เสร็จปุ๊บ น้องๆ ก็ต้องเข้าฐานของแต่ละคณะ ก็คงจำได้นะ ว่าฐานไหนเป็นยังไง ไม่เล่ารายละเอียดนะ มันยาววววววว
วันนี้ก็ต้องมีการแสดงของแต่ละกลุ่มรวมถึงการประกวดเดือนและดาวด้วย งานหนักที่สุดก็มาอีกแล้ว คือการตัดเพลงนั่นเอง เร่งด่วน และ ไม่มีโปรแกรมที่เคยใช้ ต้องใช้ Nero ตัด แย่แล้วตูทำไงดีล่ะ เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ตัดไปก่อน เพลงเสร็จก่อนใช้งานจริงนิดเดียว น้องๆก็เลยไม่ค่อยได้ซ้อม สดนี่แหละ เก๋ๆ เปิดตัวการแสดงด้วยแนะนำตัว [ แนะนำบ้าไรของมันก็ไม่รู้ ฟังไม่ออก ] แล้วก็เป็นการเต้นนั่นแหละ เปิดด้วย PoP Angel น้องๆ นิ่งมาก ไม่เป็นไรตามด้วย Gossip เรียกเสียงฮือได้มานิดนึง แต่ด้วย Four Mod อิอิ น้องเอ๊ย เต้นไปนะ แต่หน้านิ่งสุดๆ ไม่เป็นไร คราวนี้แหละทีเด็ด 5 สาว Hula Hula 5 5 5 ไม่อยากจะบรรยาย เต้นแรงเกินคาด ฮือฮาจริงๆล่ะคราวนี้ ต่อจากนั้นก็ตามมาด้วย หนุ่มบาว-สาวปาน คราวนี้แหละ ทั้งเดือนและดาว มาแสดงเอง นึกว่ามันรักกันจริงๆซะอีก ดอกรักผลิบาน ณ ศิลปากรไม่หยุด ^^ หนุ่มบาว-สาวปานจบไป ตามมาด้วยน้องไมค์ ในชุดหมี พร้อมกับเพลง Burn พอเริ่มเต้นเท่านั้น เพื่อนๆก็เริ่มรู้ตัวเต้นที่แท้จริงที่น้องได้ แอ๊บ! เอ๊ย ปิดบังเอาไว้ ไม่เป็นไรน่า เป็นอะไรเพื่อนๆก็ยังรับได้ [ จริงป่าวหว่า ] ถึงจะมีคนเสียดายไปบ้าง ไม่เป็นไร ผู้ชายมีเยอะ [ แต่แท้ๆเริ่มน้อย ] จบจาก Burn ก็ถึงคิว โอ้...ละหนอ โห นึกว่าชนกลุ่มน้อยวิ่งฮือออกมา ถกผ้าถุงวิ่งกันไม่หยุด 5 5 5 ดีไม่มีใครสะดุดหน้าทิ่ม ไม่งั้นพี่เลี้ยงตายแน่เลย การแสดงจบไป พร้อมกับความเมามันของพี่ๆ น้องๆทำได้ดีเกินคาดครับ ขอบคุณจริง หายเหนื่อยเลย เรื่องทำเพลง ต่อไปเป็นการประกาศผล ดาว เดือน และแล้วสีเขียวก็ได้มาครอบครอง อิอิ แอบดีใจเล็กๆ หลังจากประกาศผล ก็เป็นการผูกข้อมือ แต่เวลาน้อยมาก เพราะหอจะปิด เซงเลย ไม่ได้ผูกให้น้องตั้งหลายคน ไม่เป็นไรๆ หาเวลาผูกวันหลัง ถึงเวลาส่งน้องนอนซะที จะได้กลับไปนอนบ้าง แอบง่วงมากๆ พรุ่งนี้ต่อ Part IV จ้า  |
|
|
